uzmanharitasi

Boşanma Biter, Çocukluğun İzleri Biter mi?

Bir çocukluk hikâyesi, bazen bir yetişkinin ebeveynlik hikâyesine dönüşür.

Selman Yıldırım19 Ekim 2026 · 1 dk okuma

Boşanma, yalnızca iki yetişkinin yollarını ayırması değildir. Çocuğun güven duygusunu, aile ilişkilerini ve günlük yaşamını da etkileyebilen önemli bir değişimdir. Bu süreçte belirleyici olan yalnızca anne ve babanın ayrı yaşaması değil, aralarındaki çatışmalar ve çocuklarıyla kurdukları ilişkinin niteliğidir (Amato, 2010; Lansford, 2009).

Peki, bugün ebeveyn olan yetişkinlerin kendi çocuklukları, çocuklarına nasıl davrandıklarını etkiliyor olabilir mi?

Çocuklukta yaşanan duygusal ihmal, örselenme ve olumsuz ebeveyn deneyimleri, kişinin kendi çocuğuyla kurduğu ilişkiye yansıyabilir (Birlik, 2019; Subaşı vd., 2022). Bazen kişi, geçmişte öğrendiği tutumları farkında olmadan tekrar edebilir; bazen de çocuğunu korumak isterken aşırı kontrolcü davranabilir.

Ancak geçmiş, geleceğin değişmez bir kaderi değildir. Kişinin kendi yaşantılarını fark etmesi, ebeveynlik tutumlarını sorgulaması ve gerektiğinde psikolojik destek alması daha sağlıklı ilişkiler kurmasına yardımcı olabilir.

Çünkü önemli olan yalnızca nasıl yetiştirildiğimiz değil, öğrendiklerimizden hangilerini sürdürmeyi seçtiğimizdir.

Geçmişimizi değiştiremeyiz; ama geçmişimizin bugünkü ilişkilerimizi nasıl etkilediğini fark edebiliriz.

Kaynakça

Amato, P. R. (2010). Research on divorce: Continuing trends and new developments. Journal of Marriage and Family, 72(3), 650–666. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2010.00723.x⁠

Birlik, E. (2019). Ebeveynlerin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. JASS Studies – The Journal of Academic Social Science Studies, (77), 111–126. https://doi.org/10.29228/JASSS.32700⁠

Lansford, J. E. (2009). Parental divorce and children’s adjustment. Perspectives on Psychological Science, 4(2), 140–152. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2009.01114.x⁠

Subaşı, D. Ö., Sümengen, A. A., Ekim, A., & Ocakçı, A. F. (2022). The relationship between Turkish mothers’ childhood trauma experiences and parenting styles. Child Abuse Review, 31(4), 274–286. https://doi.org/10.1002/car.2747⁠

Metnin temel alındığı tez:

Yıldırım, S. (2025). Boşanmış ebeveynlerin anne ve baba algıları ile olumsuz çocukluk yaşantılarının ebeveyn tutumlarını yordaması [Yüksek lisans tezi, İstanbul Medipol Üniversitesi].

0Yorum
Yazar
Selman Yıldırım
Uzman Psikolojik Danışman
Profili gör, iletişime geç →

Yorumlar

0/1500

Diğer yazılar