Boşanma Biter, Çocukluğun İzleri Biter mi?
Bir çocukluk hikâyesi, bazen bir yetişkinin ebeveynlik hikâyesine dönüşür.


Boşanma, yalnızca iki yetişkinin yollarını ayırması değildir. Çocuğun güven duygusunu, aile ilişkilerini ve günlük yaşamını da etkileyebilen önemli bir değişimdir. Bu süreçte belirleyici olan yalnızca anne ve babanın ayrı yaşaması değil, aralarındaki çatışmalar ve çocuklarıyla kurdukları ilişkinin niteliğidir (Amato, 2010; Lansford, 2009).
Peki, bugün ebeveyn olan yetişkinlerin kendi çocuklukları, çocuklarına nasıl davrandıklarını etkiliyor olabilir mi?
Çocuklukta yaşanan duygusal ihmal, örselenme ve olumsuz ebeveyn deneyimleri, kişinin kendi çocuğuyla kurduğu ilişkiye yansıyabilir (Birlik, 2019; Subaşı vd., 2022). Bazen kişi, geçmişte öğrendiği tutumları farkında olmadan tekrar edebilir; bazen de çocuğunu korumak isterken aşırı kontrolcü davranabilir.
Ancak geçmiş, geleceğin değişmez bir kaderi değildir. Kişinin kendi yaşantılarını fark etmesi, ebeveynlik tutumlarını sorgulaması ve gerektiğinde psikolojik destek alması daha sağlıklı ilişkiler kurmasına yardımcı olabilir.
Çünkü önemli olan yalnızca nasıl yetiştirildiğimiz değil, öğrendiklerimizden hangilerini sürdürmeyi seçtiğimizdir.
Geçmişimizi değiştiremeyiz; ama geçmişimizin bugünkü ilişkilerimizi nasıl etkilediğini fark edebiliriz.
Kaynakça
Amato, P. R. (2010). Research on divorce: Continuing trends and new developments. Journal of Marriage and Family, 72(3), 650–666. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2010.00723.x
Birlik, E. (2019). Ebeveynlerin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. JASS Studies – The Journal of Academic Social Science Studies, (77), 111–126. https://doi.org/10.29228/JASSS.32700
Lansford, J. E. (2009). Parental divorce and children’s adjustment. Perspectives on Psychological Science, 4(2), 140–152. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2009.01114.x
Subaşı, D. Ö., Sümengen, A. A., Ekim, A., & Ocakçı, A. F. (2022). The relationship between Turkish mothers’ childhood trauma experiences and parenting styles. Child Abuse Review, 31(4), 274–286. https://doi.org/10.1002/car.2747
Metnin temel alındığı tez:
Yıldırım, S. (2025). Boşanmış ebeveynlerin anne ve baba algıları ile olumsuz çocukluk yaşantılarının ebeveyn tutumlarını yordaması [Yüksek lisans tezi, İstanbul Medipol Üniversitesi].

Yorumlar
Diğer yazılar

Sosyal Medyada Kendine Tanı Koyma Tuzağı: Neden Tehlikeli, Ne Yapılmalı?
Elif Ataver· 17 Ekim 2026· 3 dk
Herkesi Memnun Etmeye Çalışırken Kendini Unutmak🍂
Sümeyye Karakuş· 16 Ekim 2026· 1 dk
Aklım Git Diyor, Kalbim Onu Özlüyor: Beni İnciten Birine Neden Bağlıyım?
Selman Yıldırım· 13 Ekim 2026· 2 dk